مدتیه اینجا ننوشتم. تو این سه سال وبلاگ نویسی خیلی جاها رو امتحان کردم. اینجا هم خوبه . اما خوب به دلایل مختلف نوشتن کم شده. یعنی اینکه شاید بعضیا که آدم میشناسه جاهاشون عوض میشه، آدرساشون عوض میشه و می خوان آدمای کمتری رو به حریم خصوصیشون راه بدن. بعضیا هم که تو سن پایینتر می نوشتن میرن تو بازار کار یا توی زندگی گم می شن و دیگه به نوشتن نمی رسن. یا اینکه دسترسیشون به اینترنت محدود و کمتر میشه. دلم می خواست این مطلب رو اینجا بنویسم.

اما مطلب مهمتری که منو وادار کرد به نوشتن مجدد، یه خبر بود که دو سه روز پیش تو روزنامه خوندم. اونم اینکه توی فیلیپین قراره مدتی دیگه انتخابات ریاست جمهوری باشه و رییس جمهور این کشور خانم آرایو، بخاطر اینکه می خواسته سخنرانیش رو مردم از تلویزیون بتونن ببینن و بشنون، اون روز رو تعطیل عمومی اعلام کرده بود. یه همچی کسی برای همچی قصدی یه روز رو تعطیل اعلام می کنه، اما یه چنین روزی مثل امروز که تو کشور ما بخاطر تولد حضرت فاطمه مردم روز مادر رو جشن می گیرن ، تعطیل عمومی نیس! این مقایسه واسم خیلی جالب بود.